Op kerstavond 2006 zaten we net zoals de afgelopen tien jaar met zijn drieën in café de Bommel in Breda. Ik (Teun Driessen) , Marko Mols en Maurice Schuurmans . Het café is geen steek veranderd en wij ook niet als je vlug kijkt. Mooiste is nog dat we nooit iets afspreken, maar dat niemand deze avond wil missen en dus zijn we er gewoon. Dat was ook zo op kerstavond 2006 want ook toen hing er weer dat bijzondere sfeertje van “Kerstavond in de Bommel” waardoor vriend en vijand uiteindelijk samen dronken en gelukkig het licht uitdoen en met de mensen die dan net terugkeren van hun nachtmis naar huis proberen te komen.
We hadden het over onze drukke levens die veel te snel aan ons voorbij trokken en of we er wel genoeg van konden genieten. Moeten we lijdzaam toezien hoe we in rap tempo onze tijd verdoen met werken? Meer dan 70% brengt een normaal mens door op zijn werk! En voor wie doen we het nu eigenlijk? Of moeten we net doen of we nog maar 1 jaar te leven hebben en per direct een sabatical nemen zei Maurice met een vette glimlach en zijn grote ondeugende pretogen, dezelfde ogen waarmee hij menig dame,overigens zonder dat hij er zelf erg in heeft, laat rondzweven in de vrouwenhemel ……. Er viel een stilte en omdat ik zeker wist dat Maurice een geintje maakte, hij is immers geboren als Directeur/workaholic en hem daarin afremmen is hetzelfde als op het spoor gaan staan en met 1 hand de TGV proberen tegen te houden en dat hebben ook al genoeg mensen voor mij geprobeerd. Hij kon echter niet ontkennen dat als we eens een jaar helemaal iets anders zouden gaan doen we daar heel veel energie van zouden terugkrijgen.
Maar hoe doe je dat want 2 Januari gaat de wekker en dan begint de meditatie van het gewone werk weer. Even serieus nu mannen, riep ik boven de zingende Chris Rea uit die nog steeds elke Kerstavond probeert op tijd thuis te komen. Kunnen we nog even serieus jongens? Marko ging ik verder jij maakt allemaal van die schitterende foto’s kunnen we daar niets mee? Marko zag dat wel zitten want in alle vrijheid mooie dingen maken welke creatieve geest zegt daar nee tegen en daar kwam bij dat Maurice en ik al enige tijd onder de indruk waren van Marko zijn foto materiaal. Hij vond dat we iets nieuws moesten bedenken op het internet dat zeker toen nog heel erg plat en simpel was (maar ook per vandaag nog ontzettend veel mogelijkheden onbenut laat.) Kunnen we geen magazine online uitbrengen? zei Maurice en draaide zich om naar de barkeeper en stak 3 vingers in de lucht. Ja dat is het riepen we! Een magazine waar je ook filmpjes in kunt bekijken en teksten in kunt laten bewegen.
Het voelde als een fantastisch hoogtepunt en nog tegelijk ook! Ja we wisten het zeker dit ging de internet wereld helemaal op zijn kop zetten. En nog eerder dan de geboorte iets verderop in de grote Kerk van Breda was daar de geboorte van Skinnmagazine. Het lag daar midden in die kroeg zomaar op de bar kijkend naar zijn drie trotse vaders . Ok “Alcohol maakt meer kapot dan je lief is” maar het zorgt ook voor een hoop werkgelegenheid want vanaf 2 januari 2007 tot en met nu hebben we meer dan 100 fotosessies opgenomen en zijn de hele wereld overgegaan om leuke interessante en vooral bijzonder mooie “mensen” te vereeuwigen. Als gevolg van dit alles worden we steeds vaker gevraagd, ook voor andere bedrijven een magazine te produceren. Als er dan een klik is met de mensen achter het desbetreffende bedrijf maken we samen iets moois dat past bij de lezers van zo’n opdrachtgever. Onze meest pure passie zal echter altijd Skinnmagazine blijven! Ben nu alleen nog benieuwd of ze er weer zitten komende kerstnacht, die twee ouwe knakkers!
Teun Driessen
